اگر به دقت به آيات قرآن مجيد نظرى بيفكنيم و رابطه برخى از آيات آن را در مورد حضرت زهرا علیهاالسلام مورد توجه قرار دهيم، خواهيم ديد كه پروردگار عالم عذاب دردناك و خواركنندهاى براى دشمنان آن حضرت وعده مىدهد.
از جمله در آيه 61 سورهى توبه مىفرمايد: «والذين يوذون رسول الله لهم عذاب اليم؛ كسانى كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را اذيت مىكنند به عذاب دردناكى گرفتار آيند.»
و در آيه 57 احزاب مىفرمايد: «ان الذين يوذون الله و رسوله لعنهم الله فى الدنيا والاخره و اعدلهم عذابا مهينا؛ به يقين كسانى كه به ايذا خدا و پيامبر مىپردازند در دنيا و آخرت از رحمت الهى به دور بوده، عذاب خواركنندهاى در انتظار آنان است.»
در حديثی از طريق اهل تسنن از حضرت سلمان نقل شده كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله در مورد دشمنان فاطمه عليهاالسلام فرمودند:
يا سلمان! ويل لمن يظلمها و يظلم بعلها اميرالمؤمنين عليا و ويل لمن يظلم ذريتها و شيعتها؛ يا سلمان! واى بر آن ستمگرانى كه به فاطمه و شوهرش على اميرالمؤمنين ستم كنند؟! حتى واى بر آنان كه بر فرزندان و شيعيان فاطمه جفا نمايند.
از این روایات كه «ايذا فاطمه عليهاالسلام ايذا خدا و پيامبر است» چنين نتيجه مىگيريم كه دشمنان فاطمه طبق همين دو آيه و آيات مشابه ديگر، در آتش ابدى كه از قهر خدا سرچشمه مىگيرد قرار خواهند گرفت.
و در حديثى رسول خدا در اين زمينه مىفرمايند: هر كس با دشمنى فاطمه و اهلبيت من از دنيا برود كافر از دنيا رفته و بوى بهشت به مشام او نمىرسد و در پيشانى او مىنويسند اين شخص از رحمت خدا به دور است. (1)
در حديثی از طريق اهل تسنن از حضرت سلمان نقل شده كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله در مورد دشمنان فاطمه عليهاالسلام فرمودند:
يا سلمان! ويل لمن يظلمها و يظلم بعلها اميرالمؤمنين عليا و ويل لمن يظلم ذريتها و شيعتها (2)؛ ای سلمان! واى بر آن ستمگرانى كه به فاطمه و شوهرش على اميرالمؤمنين ستم كنند؟! حتى واى بر آنان كه بر فرزندان و شيعيان فاطمه جفا نمايند.
قابل توجه است كه در اين حديث ضمن تعبير اميرالمؤمنين بر حضرت على عليهالسلام آن هم در مدرك معتبر اهل تسنن، دشمنان فاطمه عليهاالسلام و شوهر و فرزندان و شيعيان را تهديد به كيفر و عذاب الهى مىنمايد، و مىرساند كه چنين افرادى روزگار سياهى در پيشگاه خدا خواهند داشت.
پینوشتها:
1ـ تفسير كشاف، ج 3، ص 82/ فرائد، ج 2، ص 255 ش 251/ طرائف، ص 267/ فخر رازى، ج 27، ص 165/ قرطبى، ج 8، ص 43 ذيل آيه 23 سوره شورى/ نمونه، ج 20، ص 413/ سفينه، ج 1، ص 201.
2ـ فرائدالسمطين، ج 2، ص 67، ش 391



